نامه هايي به خدا

یک ساعت ،دو ساعت و ...،یا اصلا هیچی . شایدم همون سه وعده نمازه که می خوانی . اصلا ببینم تو وقت می کنی قرآن بخونی ؟؟؟؟؟ شاید بگی صبح که میرم مدرسه ظهرم که نهار می خورم ، عصر هم درس دارم و شب هم خب ... سریال داره ! من نمیگم نرو مدرسه نهار نخور و یا درس نخون ، حتی تو می تونی سریال هایت هم ببینی ! ولی فکر نمی کنی بین این کار ها که گفتی یک خورده وقت داری که بی خودی هدر میرن ؟؟؟؟ مثلا میشینی پای تلفن و ساعت ها حرف میزنی !!! به جای این کار ها بهتر نیست وقتت رو با خدا بگذرونی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ درباره این جمله یک کمی فکر کن .

مثل قصر پادشاه قصه ها                             خشتی از الماس و خشتی از طلا

پایه های برجش از عاج و بلور                       بر سر تختی نشسته با غرور

ماه برق کوچکی از تاج او                              هر ستاره پولکی از تاج او

اطلس پیراهن او آسمان                               نقش روی دامن او کهکشان

رعد و برق شب طنین خنده اش                     سیل و توفان نعره ی توفنده اش

دکمه ی پیراهن او آفتاب                                برق تیر و خنجر او ماهتاب

هیچ کس از جای او آگاه نیست                      هیچ کس را در حضورش راه نیست

پیش از این ها خاطرم دلگیر بود                      از خدا در ذهنم این تصویر بود

آن خدا بیرحم بود و خشمگین                         خانه اش در آسمان دور از زمین

بود اما در میان ما نبود                                   مهربان و ساده و زیبا نبود

در دل او دوستی جایی نداشت                        مهربانی هیچ معنایی نداشت

هر چه می پرسیدم از خود از خدا                    از زمین از آسمان از ابر ها

زود می گفتند این کار خداست                        پرس و جو از کار او کاری خطاست

هرچه می پرسی جوابش آتش است                آب اگر خوردی عذابش آتش است

تاببندی چشم کورت میکند                             تا شوی نزدیک دورت می کند

کج گشودی دست سنگت میکند                      کج نهادی پای لنگت می کند

تا خطا کردی عذابت می کند                            در میان آتش آبت می کند

با همین قصه دلم مشغول بود                          خواب هایم خواب دیو و غول بود

نیت من در نماز و در دعا                                  ترس بود و وحشت از خشم خدا

تا که یک روز دست در دست پدر                        راه افتادم به قصد یک سفر

در میان را در یک روستا                                    خانه ای دیدیم خوب و آشنا

زود پرسیدم پدر اینجا کجاست ؟                         گفت اینجا خانه ی خوب خداست

گفتمش پس آن خدای خشمگین                       خانه اش اینجاست اینجادر زمین ؟

گفت آری خانه ی او بی ریاست                          فرش هایش از گلیم و بوریاست

مهربان و ساده و بی کینه است                          مثل نوری در دل آیینه است

عادت او نیست خشم و دشمنی                        نام او نور و نشانش روشنی

تازه فهمیدم خدایم این خداست                          خدای مهربان و آشناست 

دوستی از من به من نزدیک تر                            از رگ گردن به من نزدیک تر 

آن خدای پیش از این را باد برد                            نام او را هم دلم از یاد برد

می توانم بعد از این با این خدا                            دوست باشم دوست پاک و بی ریا

می توان با این خدا پرواز کرد                               سفره دل را برایش باز کرد

چکه چکه مثل باران راز گفت                               با دو قطره صد هزاران راز گفت

مثل این شعر روان و آشنا                                   پیش از این ها فکر می کردم خدا ... 

                                                پایان                    

این شعر از زنده یاد قیصر امین پور است

                                                                                                     نسا/۱۶۴

من همه این روز ها به درخت موسی فکر کرده ام . به حرف زدن موسی و حرف زدن تو با او من چقدر ساده نگاه می کنم که خیال می کنم تو باید مثل آدم ها با همین کلمات جواب من را بدهی . اما تو  حرف می زنی . تو واقعا حرف می زنی و هزار راه برای حرف زدن با آدم ها بلدی . بعضی از حرف هایت را در کتابها میگذاری و خیلی وقط ها با گوشه و کنایه و رمز و اشاره صحبت می کنی .

می دانم که تو از هر دری وارد می شوی تا با ما حرف بزنی ، اما چرا ما بعضی از حرف هایت را نمی فهمیم ؟

کلمه های تو ساده است ، زبانت هم همین طور . معنی حرف هایت هم واضح است ، اما ... خدایا زبانت را به من هم یاد بده .

                                                                                                                انبیاء / 35

هر وقت اتفاقی می افتد - بک اتفاق تلخ و ناجور - هر وقت حسابی تو لک میرم و از ته دل آه می کشم یا از کوره در می روم و داد و بیداد راه می اندازم ، مادرم می گوید :  "کم نیاور جلوی خدا ابروریزی نکن ، اینها همش امتحان است ." آن وقت است که حسابی لجم می گیرد و می گویم : " اینجا هم مگر مدرسه است ؟ مگر خانه ما جلسه امتحان است ؟ "

خدایا اصلا نمی فهمم تو چرا باید اینقدر سر به سر ما آدما بگذاری . چرا نمی گذاری آدم ها زندگیشان را  بکنند ؟ اصلا این همه امتحان به چه درد می خورد ؟

فکرس را که می کنم می بینم زندگی بدون امتحان چه زندگی قشنگ و بی دلهره ای می شد ، اما تو دلت نمی خواهد زندگی قشنگ و بی دلهره باشد .

وای چقدر زندگی کردن سخت است با این همه امتحان .

اما خدایا ! کاشکی می شد تغیری در رفتارت بدی . باور کن اگر امتحان هایت را حذف کنی آدم هایت را خیلی خوشحال کرده ای .

                                                                                مومن / ۶۰

گاهی وقط ها فکر می کنم که دعا کردن چه چیز خوبی است . اگر دعا نبود ، زندگی چقدر سخت می شد . خدایا این خیلی مهم است . همین که تو اجازه دادی صدایت کنیم و خیلی چیز ها از تو بخواهیم . توی خیال من دعا مثل یه طنابه که من سعی میکنم وقط دعا کردن ازش بالا بیایم . خدایا قبلا کم دعا می کردم ، می دونی چرا ؟ چون فکر می کردم همه دعا ها باید عربی باشند تا تو آنها را اجابت کنی ولی حالا فهمیدم که این جوری ها هم نیست تو همه زبونی می دونی از جمله فارسی ولی ما خواسته هایی داریم که مورد قبول تو نیست که اجابتش نمی کنی

خدایا ازت ممنونم که اجازه دادی دعا کنیم !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                   نه چرت او را فرا می گیرد نه خواب

                                                               بقره / ۲۵۵

همه خسته می شوند ، همه می خوابند حتی رنده ها و درخت ها . ما آدم ها هر کاری هم که بکنیم ، آدمیم . خوابمان می گیرد ، باید بخوابیم . تشنه مان می شود ، آب می خواهیم و هوا هزار تا چیز دیگر . وای که ما چقدر چیز احتیاج داریم .

فقط تویی که هیچ وقت ، هیچ چیز نمی خواهی . فقط تویی که به هیچ چیز احتیاج نداری . نه خسته می شوی نه می خوابی . شبها که همه می خوابند ، مطمئنم که تو بیداری و  مواظب دنیایی . چشم هایم را که می بندم ، دلم شور نمی زند . خاطرم جمع است . می دانم که تو هستی . بالا سر همه چیز و همه جا .

خیالم راحت است ، چون همه چیز روبراه است ، چون تو براهش می کنی . برای اینکه تو خدایی . یک خدای بزرگ و بی نیاز  ...

              از آن خدا وند است نیکو ترین نام ها . او را بدین نام ها بخوانید                       

                                                                                اعراف /۱۸۰

خدایا چی دوست داری صدایت کنم ؟ یعنی گاهی اوقلت ازت خواهش هایی دارم چتوری تو رو صدا کنم   ؟ خدایا . خواهرم میگه شب های قدر وقتی که دعای جوشن کبیر رو می خونیم هر اسمی از اسامی تو دلم رو لرزوند اون صدایت کنم .آیا این درسته ؟                               

                                                    قسمتی از کتاب نامه های خط خطی به نوشته عرفان نظر آهاری                                                                           

اگه یه روزی در یه وقتی خواستی به خدا نامه بدی چی تو نامه ات می نویسی ؟ به کجا پستش می کنی ؟ به کدوم خونه ؟ به کدوم پلاک ؟ اصلا تو به خدا نامه می دی که بخوای به این سوال ها جواب   بدی ؟ من یه راه نمایی ات می کنم ....   

یه روز که توی خیابان راه  می رفتم این نامه رو پیدا کردم خیلی کنجکاو شده بودم ببینمتوی آن چه نوشته شده . روی نامه نوشته بود : 

                                      یک نامه از یه آواره کوچه خیابان به خدا

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                               * به نام خدا*

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                                  نامه اول :

خدايا امروز بابامو خيلي عصباني كردم به دادم برس !!!!!

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                                   نامه دوم :

خدايا امروز يه جامدادي خيلي قشنگ ديدم ولي مادرم مي گه گرانه و برام نمي خرش .

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                                     نامه سوم :

خدايا از دست مادرم خيلي ناراحتم چون امروز سرم داد زد ....

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                                      نامه چهارم :

خدايا مامانم از لاك پشت ها بدش مي ياد ولي من خيلي دوست دارم مثل سارا  لاك پشت داشته باشم ...

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                                    نامه پنجم :

خدايا فردا امتحان رياضي دارم ولي هيچي نخوندم ! كمكم كن كه  20  بگيرم .

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                                  نامه ششم :

خدايا فقط اگه من يك دونه از دوچرخه هاي ثمن داشتم ....

 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------                                                  نامه هفتم :

خدايا . ديروز سميرا داشت با يه مداد رنگي 24 رنگه اي نقاشي مي كرد كه روش عكس ميكي موس داشت . خدايا  بابا رو راضي كن يك دونه از اونا رو برام بخره ! اگه يه كاري كني بابام برام اين مداد رنگي رو بخره قول مي دم ديگه چيزي ازت نخوام . باشه ؟            

  -------------------------------------------------------------------------------------------------------------                                                  نامه هشتم :

خدايا ديروز مريم رو ديدم كه داشت با يه توپ خيلي قشنگ بازي مي كرد . خدايا يه كاري كن مامانم برام اون توپ رو بخره . خدايا به ديگر آرزوهام كه گوش نكردي به اين يكي گوش كن . خواهش مي كنم .

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                                   نامه نهم :

خدايا .خدايا ازت گله اي دارم چرا به حرفام گوش نمي كني خدايا دعا كردم دوچرخه داشته باشم،خدايا دعا كردم نمره ام 20 بشه ولي نشد،خدايا هر چي نامه برات مي نويسم جواب نمي دي خداياهد چي نماز مي خونم انگار فايده نداره      خدايا ! چرا ؟؟؟؟ اصلا باهات قهرم .         

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                                   نامه دهم :

خدايا بلاخره يه آرزويم رو برآورده كردي يك شب كه باهت قهر بودم بابام اومد و باهام حرف زد و من و تو را باهم آشتي داد و بعد  برام يكي از اون مداد رنگي هاي زيبا  خريد و گفت هالا براي خدا يه نقاشي خوشگل بكش من هم برات كشيدم . اون رو خصوصي فرستادم ! 

____%______@_______%_______@________%______@______%_______@______%____